کمک‌های تشکیل‌دهنده فیلم عمدتاً در سیستم‌های پوششی مبتنی بر امولسیون‌های پلیمری یا رزین‌های{1}آب، به‌ویژه برای محصولاتی که به استانداردهای خاصی برای تشکیل فیلم، عملکرد کاربرد در دمای پایین-و یکپارچگی فیلم نیاز دارند، استفاده می‌شود. در طول فرآیند خشک کردن، آنها ادغام ذرات پلیمری را تسهیل می کنند و پوشش را قادر می سازند تا یک فیلم پیوسته و یکنواخت را تشکیل دهد. در نتیجه، آنها به طور گسترده در رنگ‌های لاتکس،-پوشش‌های صنعتی با آب،-روکش‌های چوبی متشکل از آب، و پوشش‌های کاربردی مختلف-آب استفاده می‌شوند.
کمک‌های شکل‌دهی فیلم برای رنگ‌های محافظ فلزی، پوشش‌های ماشین‌آلات و سازه‌های فولادی، پوشش‌های اجزای فلزی و سایر محصولات صنعتی سطح فلز مناسب هستند. پوشش های فلزی به سطوح بالایی از چسبندگی، مقاومت در برابر آب و مقاومت در برابر خوردگی نیاز دارند. تشکیل ناکافی لایه می تواند منجر به نقص هایی مانند ریز منافذ و ترک شود و در نتیجه حفاظت از بستر فلزی را به خطر بیندازد. گنجاندن مقدار مناسب کمک سازنده فیلم، ادغام ذرات را بهبود می بخشد و در نتیجه یک لایه متراکم تر و صاف تر ایجاد می کند که چسبندگی، مقاومت در برابر آب و مقاومت در برابر خوردگی را افزایش می دهد.
کمک‌های شکل‌دهی فیلم عمدتاً برای بهبود کاربرد و ویژگی‌های تشکیل لایه{1} محصولاتی مانند رنگ‌های لاتکس و پوشش‌های دیوار داخلی/خارجی استفاده می‌شوند. برخی از امولسیون ها برای تشکیل فیلم به طور موثر در محیط های{3}در دمای پایین تلاش می کنند. افزودن یک فیلم مناسب-کمک تشکیل دهنده فیلم، حداقل دمای تشکیل لایه- (MFT) را کاهش می‌دهد و به پوشش اجازه می‌دهد حتی در شرایط سردتر یک لایه سالم تشکیل دهد. علاوه بر این، این کمک‌ها باعث بهبود تسطیح، براقیت و انعطاف‌پذیری فیلم می‌شوند و در عین حال مشکلاتی مانند زبری سطح، سفید شدن و ترک خوردگی را کاهش می‌دهند.
کمک‌های شکل‌دهی فیلم همچنین در-روکش‌های چوبی، مواد تکمیل کننده چرم، پوشش‌های نساجی، چسب‌های آب-و پوشش‌های سطوح پلاستیکی خاص کاربرد دارند. در این محصولات، آنها برای ترویج ادغام ذرات پلیمری، افزایش تداوم فیلم و بهبود تطبیق پذیری کاربرد عمل می کنند. با این حال، از آنجایی که رزین‌های امولسیونی مختلف نیازمندی‌های متفاوتی دارند، انتخاب کمک تشکیل‌دهنده فیلم در کاربردهای عملی باید بر اساس عواملی مانند نوع رزین، دمای انتقال شیشه، حداقل دمای شکل‌گیری لایه-و ویژگی‌های مطلوب فیلم نهایی باشد.
در حالی که{0}}وسایل کمکی برای تشکیل فیلم دامنه کاربرد وسیعی دارند، همه امولسیون‌های آب{1} به یک نوع کمک نیاز ندارند. هنگام انتخاب عملی، باید سازگاری، دوز، میزان تبخیر، محتوای VOC و مقاومت در برابر آب و همچنین تاثیر روی سختی و چسبندگی لایه پوشش را در نظر گرفت. برای امولسیون‌های مورد استفاده در پوشش‌های فلزی، معمولاً توجه ویژه‌ای به اثر ترکیبی کمک‌های تشکیل‌دهنده فیلم بر فشردگی، مقاومت در برابر آب و مقاومت در برابر خوردگی فیلم می‌شود.